Po zakończeniu licytacji cel jest już ustalony: rozgrywający musi zdobyć liczbę lew wynikającą z kontraktu. Gra dwiema rękami – swoją oraz odkrytym dziadkiem – dlatego przed pierwszym zagraniem trzeba zaplanować kolejność działań, ocenić pewne lewy i przewidzieć zagrożenia.
Kto robi co po licytacji?
W rozdaniu bierze udział czterech graczy tworzących dwie pary. Po zakończeniu licytacji jedna osoba zostaje rozgrywającym, a jej partner – dziadkiem. Dwaj pozostali gracze tworzą obronę i próbują nie dopuścić do realizacji kontraktu.
Rozgrywający podejmuje decyzje za obie ręce. Dziadek nie wybiera kart samodzielnie. Po wyłożeniu jego kart na stół rozgrywający wskazuje, którą kartę z tej ręki należy zagrać.
| Rola | Odpowiedzialność | Widoczność kart |
|---|---|---|
| Rozgrywający | Planuje grę i zagrywa karty ze swojej ręki oraz z ręki dziadka. | Widzi własne karty i karty dziadka po ich wyłożeniu. |
| Dziadek | Wykłada karty i biernie uczestniczy w rozgrywce. | Jego 13 kart leży odkrytych na stole. |
| Obrona | Wistuje i próbuje zdobyć lewy potrzebne do obalenia kontraktu. | Każdy obrońca widzi tylko własne karty. |
Jak przebiega rozgrywanie lew?
Każde rozdanie składa się z 13 lew. Lewa to jedna kolejka, w której każdy z czterech graczy dokłada po jednej karcie. Wygrywa ją najwyższa karta w kolorze wyjścia albo najwyższy atut, jeśli ktoś nie miał tego koloru i użył atuta.
- Gracz siedzący po lewej stronie rozgrywającego wykonuje wist, czyli pierwsze zagranie w rozdaniu.
- Po wiście partner rozgrywającego wykłada wszystkie swoje karty na stole i zostaje dziadkiem.
- Rozgrywający wskazuje kartę z własnej ręki albo z ręki dziadka, a pozostali gracze dokładają karty zgodnie z kolejnością.
- Zwycięzca lewy wychodzi do następnej, wybierając kartę i kolor wyjścia.
- Po rozegraniu 13 lew porównuje się liczbę zdobytych lew z wymaganiem kontraktu.
Podstawowa zasada dokładania obowiązuje przy każdej lewie:
- Jeśli masz kartę w kolorze wyjścia, musisz dołożyć właśnie ten kolor.
- Jeśli nie masz tego koloru w kontrakcie z atutem, możesz przebić lewę atutem.
- Jeśli nie masz koloru wyjścia i nie chcesz lub nie możesz przebić, zrzucasz kartę w innym kolorze.
- W grze bez atu nie ma koloru atutowego, więc brak koloru wyjścia pozwala tylko zrzucić inną kartę.
Nie trzeba dokładać karty wyższej od już zagranych. Jeśli masz kolor wyjścia, możesz zagrać dowolną kartę tego koloru, także niską.
Jak przygotować plan rozgrywki?
Plan rozgrywki to decyzja, skąd mają pochodzić potrzebne lewy i w jakiej kolejności je zdobywać. Sporządza się go po wiście, gdy karty dziadka są już widoczne, ale przed zagraniem pierwszej karty z tej ręki. Nie chodzi o przewidzenie całego rozdania co do jednej karty. Trzeba wybrać bezpieczny kierunek gry.
Przed pierwszym zagraniem przejdź przez następującą listę kontrolną:
- Policz pewne lewy – uwzględnij asy, pewne króle oraz lewy, które już teraz można bezpiecznie zdobyć.
- Znajdź brakujące lewy – sprawdź, czy mogą powstać dzięki długości koloru, promocji figur, przebitkom albo wyrobieniu dodatkowych kart.
- Oceń zagrożenia – zastanów się, który kolor obrona może wykorzystać oraz czy przeciwnicy mogą odebrać ci atuty.
- Ustal kolejność zagrań – najpierw wykonuj działania, które mogą ograniczyć ryzyko lub zachować ważne dojścia między ręką a dziadkiem.
- Wybierz bezpieczniejszą szansę – gdy kontrakt można wygrać na kilka sposobów, preferuj linię gry niewymagającą wielu korzystnych założeń.
Przykładowo, jeśli potrzebujesz jednej dodatkowej lewy w kolorze, nie zaczynaj automatycznie od najwyższej karty. Najpierw sprawdź, czy później nie zabraknie ci wejścia do dziadka albo czy zagranie innego koloru nie pozwoli obrońcom wcześniej odebrać swoich pewnych lew.
W kontrakcie z atutem policz także potencjalne przebitki. Krótki kolor w jednej ręce może dać dodatkowe lewy, ale tylko wtedy, gdy zachowasz możliwość dojścia do tej ręki i nie pozwolisz obronie zagrać kolejnego atuta. W bez atu ważniejsze stają się pewne lewy, długość kolorów oraz wyrobienie małych kart po oddaniu kontroli przeciwnikom.
Na co zwrócić uwagę przy pierwszym zagraniu?
Wist może od razu zmienić sytuację przy stole, ale jego znaczenie nie kończy się po pierwszej lewie. Po wyłożeniu dziadka rozgrywający powinien ponownie spojrzeć na całość rozdania. Warto sprawdzić, czy wist nie odebrał ważnego zatrzymania, nie otworzył obrońcom koloru albo nie stworzył dodatkowej możliwości zdobycia lewy.
Najczęstszy błąd początkujących polega na szybkim zagraniu pierwszej karty z dziadka bez ustalenia planu. Lepiej poświęcić chwilę na policzenie lew niż później próbować naprawiać decyzję, która zamknęła najlepszą drogę do kontraktu.
Jak rozwijać umiejętność rozgrywania?
Spokój przy stole pomaga bardziej niż szybkie podejmowanie decyzji. Nie każda przegrana oznacza zły wybór, a nie każda wygrana potwierdza, że plan był najlepszy. Po rozdaniu przeanalizuj, ile lew było pewnych, gdzie pojawiło się ryzyko i w którym momencie można było zagrać inaczej.
Dziadek pozostaje biernym partnerem, ale jego karty są częścią wspólnego zasobu. Traktuj obie ręce jako jeden układ, zwracając uwagę na dojścia, kolejność kolorów i karty, które muszą pozostać zachowane. Z czasem planowanie przed pierwszą kartą stanie się nawykiem, a rozgrywanie kontraktu będzie bardziej uporządkowane i przewidywalne.
