Gry zwykłą talią kart – w co warto zagrać?

Wybór gry zwykłą talią kart zacznij od liczby osób, a dopiero potem sprawdź poziom trudności i czas rozgrywki. Przed rozdaniem ustalcie też wariant zasad, ponieważ Makao, Pan, Oczko czy Remik mogą wyglądać inaczej w zależności od domu i regionu.

Jaką grę wybrać dla swojej grupy?

Poniższa tabela pozwala szybko dopasować grę do liczby uczestników. Czasy są orientacyjne, bo zależą od doświadczenia graczy i przyjętego wariantu.

Jak przygotować talię 52 kart?

Standardowa talia ma 52 karty w czterech kolorach, od dwójki do asa. Jokery zwykle nie są potrzebne. Z pełnej talii można szybko przygotować krótszy zestaw, ale nie należy mieszać kart bez sprawdzenia zasad danej gry.

W grach na 24 kartach starszeństwo może być inne niż w zwykłej talii. W Tysiącu i Sześćdziesięciu sześciu as jest wart 11 punktów, dziesiątka 10, król 4, dama 3, walet 2, a dziewiątka 0. Ustalcie także, czy jokerów używacie i jakie mają funkcje.

Gry dla jednej osoby

Klondike

Cel: ułożyć cztery stosy w kolorach, od asa do króla. Rozłóż siedem kolumn. W pierwszej umieść jedną kartę, w drugiej dwie, a w siódmej siedem. Tylko wierzchnia karta każdej kolumny powinna być odkryta. Pozostałe karty tworzą talon.

W kolumnach układaj karty malejąco, naprzemiennie czerwone i czarne. Na pustą kolumnę można przenieść tylko króla albo ciąg rozpoczynający się od króla. Odkrywaj zakryte karty, gdy tylko zwolni się wierzch kolumny. Wygrywasz po przeniesieniu całej talii na cztery stosy końcowe.

Zegar

Rozłóż dwanaście zakrytych stosów po cztery karty, układając je jak godziny na tarczy zegara. Cztery pozostałe karty połóż na środku. Odkryj kartę ze środkowego stosu i przenieś ją pod miejsce odpowiadające jej wartości. As trafia pod godzinę pierwszą, walet pod jedenastą, dama pod dwunastą, a króle wracają na środek.

Gra kończy się wygraną, gdy odkryjesz wszystkie karty. Przegrywasz, jeśli pojawi się czwarty król, a zakryte karty wciąż pozostają na stole. Zegar nie wymaga podejmowania decyzji, dlatego dobrze nadaje się dla młodszych dzieci.

Gry dla dwóch osób

Wojna

Cel: zdobyć wszystkie karty. Podzielcie talię po równo i trzymajcie stosy zakryte. W każdej turze jednocześnie odkrywacie wierzchnią kartę. Wyższa karta zabiera obie i trafia na spód zwycięskiego stosu.

Przy remisie rozpoczyna się wojna. Każdy gracz kładzie kartę zakrytą, a następnie odkrytą. Zwycięzca nowego porównania zbiera cały stos. Przed rozpoczęciem ustalcie, co dzieje się, gdy jednej osobie zabraknie kart podczas wojny. Z młodszymi dziećmi można też wprowadzić limit czasu i po jego upływie porównać wielkość stosów.

Sześćdziesiąt sześć

Użyjcie 24 kart. Każdy gracz dostaje po sześć, a następną kartę odkryjcie jako atut. Celem jest zdobycie co najmniej 66 punktów w lewach.

Wartości kart są następujące:

• As ma wartość 11 punktów.
• Dziesiątka ma wartość 10 punktów.
• Król ma wartość 4 punktów.
• Dama ma wartość 3 punktów.
• Walet ma wartość 2 punktów.
• Dziewiątka ma wartość 0 punktów.

Gracz wychodzi kartą, a przeciwnik może dołożyć dowolną kartę, dopóki działa stos dobierania. Lewę wygrywa najwyższy atut albo najwyższa karta w kolorze wyjścia. Po każdej lewie gracze dobierają po jednej karcie. Król i dama w tym samym kolorze tworzą meldunek wart 20 punktów, a w kolorze atutowym 40.

Pan

Przygotujcie talię 24 kart i rozdajcie ją między dwóch do sześciu graczy. Celem nie jest wygranie, lecz uniknięcie pozostania z kartami jako ostatnia osoba.

Na kartę leżącą na stole można położyć kartę o tej samej lub wyższej wartości. W niektórych wariantach dopuszcza się także kilka kart tej samej wartości. Jeśli nie chcesz albo nie możesz wykonać ruchu, dobierasz ustaloną liczbę kart ze stosu. Szczegóły, takie jak liczba dobieranych kart i możliwość zagrywania trójek, ustalcie przed rozdaniem.

Gry dla trzech osób

Tysiąc

Tysiąc wykorzystuje 24 karty i najlepiej działa w trzy osoby. Każdy gracz otrzymuje siedem kart, a trzy trafiają zakryte na musik. Celem jest zdobycie 1000 punktów.

Rozgrywka składa się z licytacji, wyboru musika, meldunków i rozgrywania lew. Zwycięzca licytacji bierze musik, oddaje po jednej karcie przeciwnikom i deklaruje liczbę punktów, które zamierza zdobyć. Trzeba dokładać do koloru i przebijać, jeśli jest to możliwe. Król z damą w jednym kolorze tworzą meldunek, który ustala atut.

Przed rozpoczęciem ustalcie zasady blokady wyniku, możliwość rezygnacji z rozdania oraz sposób zaokrąglania punktów. Tysiąc wymaga więcej nauki niż Wojna czy Makao, ale daje znacznie więcej miejsca na decyzje.

3-5-8

Każdy z trzech graczy otrzymuje 16 kart, a cztery trafiają na musik. Rozdający wybiera atut i musi zdobyć osiem lew, osoba po jego lewej pięć, a osoba po prawej trzy. Trzeba dokładać do koloru, a lewę wygrywa najwyższy atut lub karta w kolorze wyjścia.

Po rozdaniu zapisuje się nadwyżki i braki względem własnego limitu. W kolejnych rundach gracze z dodatnim wynikiem przekazują karty osobom, które zdobyły za mało lew. Przed grą ustalcie, czy po braku karty w kolorze trzeba użyć atutu.

Gry dla czterech i większej liczby osób

Makao

Rozdajcie każdemu po pięć kart. Na stole połóżcie odkrytą kartę, a resztę zostawcie jako stos dobierania. Gracze dokładają kartę w tym samym kolorze albo o tej samej wartości. Jeśli nie mają ruchu, dobierają kartę.

Najczęściej spotykany wariant przypisuje funkcje wybranym kartom:

• Dwójka i trójka zmuszają kolejną osobę do dobrania odpowiednio dwóch lub trzech kart.
• Czwórka oznacza utratę kolejki.
• Walet pozwala zażądać określonej figury.
• Dama może być kładziona na dowolną kartę, a na damę można położyć dowolną kartę.
• As zmienia kolor.
• Król kier i król pik nakładają kary na kolejnego lub poprzedniego gracza.

Przy przedostatniej karcie gracz mówi „Makao”. To najpopularniejsza wersja, ale przed startem ustalcie, czy dama jest kartą funkcyjną, jak działają króle i czy kary można kumulować.

Kierki

Kierki przeznaczone są głównie dla czterech osób. Każdy otrzymuje 13 kart, a celem jest zdobycie jak najmniejszej liczby punktów. Każdy kier oznacza jeden punkt karny, a dama pik 13 punktów.

Gracze przekazują po trzy karty, a następnie rozgrywają lewy. Trzeba dokładać do koloru, a osoba bez karty w kolorze wyjścia może zrzucić inną kartę. Nie wolno rozpoczynać lewy kierem, dopóki kiery nie zostaną „otwarte”. Gra kończy się po osiągnięciu ustalonego limitu punktów, zwykle 100.

Oszust

Rozdajcie karty możliwie równo. Pierwsza osoba kładzie zakryte karty i deklaruje, że są to asy. Następna deklaruje dwójki, potem trójki, aż do króla, po czym cykl zaczyna się od nowa. Można mówić prawdę albo blefować.

Każdy może zakwestionować ostatnie zagranie, wołając „oszust”. Jeśli deklaracja była fałszywa, stos zabiera osoba, która kłamała. Jeśli była prawdziwa, stos trafia do sprawdzającego. Wygrywa gracz, który jako pierwszy pozbędzie się kart bez przyłapania na ostatnim zagraniu.

Piotruś

Odłóżcie jedną damę, aby pozostała nieparzysta karta. Rozdajcie resztę talii, a każdy gracz od razu odkłada pary kart o tej samej wartości. Następnie uczestnicy kolejno losują po jednej karcie z wachlarza sąsiada.

Jeśli dobrana karta tworzy parę, gracz odkłada ją na stół. Osoba, która zostanie z ostatnią damą, przegrywa. Z dziećmi można użyć tylko kilku kart, aby rozgrywka była krótsza.

Kent

Kent jest grą drużynową dla czterech osób, rozgrywaną w dwóch parach. Partnerzy siedzą naprzeciwko siebie i przed startem ustalają tajny znak. Każdy dostaje trzy karty, a osoba rozpoczynająca ma cztery i przekazuje jedną dalej.

Celem jest zebranie kenta, czyli trzech kart tego samego koloru, tej samej wartości albo tworzących sekwens. Gracz daje partnerowi umówiony znak, a partner woła „Kent”. Przeciwnicy mogą zawołać „stop Kent”, jeśli podejrzewają, że para ma gotowy układ. Przed rozpoczęciem ustalcie, które układy liczą się jako kent i jak rozstrzygana jest pomyłka.

Gry dla dzieci i w podróży

Wiek jest tylko orientacyjną wskazówką. Ważniejsze są umiejętności dziecka i to, czy potrafi spokojnie poczekać na swoją kolej.

• Od około 3 lat – Wojna, ponieważ wymaga jedynie porównania dwóch kart.
• Dla przedszkolaków – Piotruś, najlepiej z małą liczbą kart.
• Przy nauce liczb – Zegar, który pozwala ćwiczyć wartości od jednego do dwunastu.
• Od około 7 lat – Sześćdziesiąt sześć, gdy dziecko radzi sobie z prostym liczeniem.
• Od około 8 lat – Makao, Pan i Oczko, bo wymagają zapamiętania funkcji kart albo dodawania.
• Od około 10 lat – Tysiąc, jeśli dziecko jest gotowe na licytację i zapisywanie punktów.

Na pierwsze partie z dzieckiem wybierzcie grę w otwarte karty. Wyjaśniajcie, dlaczego dana karta została zagrana, zamiast ograniczać się do samego wyniku.

W podróży najlepiej sprawdzają się gry, w których karty pozostają w ręce albo na stole leży tylko jeden stos:

• Kuku i Kent zajmują bardzo mało miejsca, ponieważ karty krążą między graczami.
• Piotruś i Oczko można rozegrać bez dużego blatu.
• Oszust i Blef wymagają głównie jednego stosu oraz kart trzymanych w ręce.
• Sześćdziesiąt sześć, Wojna i Makao nadają się na mały stolik w pociągu.
• Klondike, Remik i Kanasta potrzebują większej powierzchni, więc lepiej zostawić je na spokojny wieczór.

Najczęstsze pytania

Jaka jest najprostsza gra zwykłą talią kart?

Najprostsza jest Wojna. Gracze odkrywają karty i porównują ich wartości, bez liczenia punktów i podejmowania strategicznych decyzji. Dla jednej osoby najłatwiejszy będzie Zegar.

Czy Oczko to to samo co blackjack?

Nie. W popularnej wersji Oczka walet jest wart 2, dama 3, król 4, a as 11 punktów. W blackjacku figury mają po 10 punktów, a as może oznaczać 1 albo 11. Oczko jest domową grą na punkty, natomiast blackjack ma zasady kasynowe i rozgrywa się przeciwko krupierowi.

Co zrobić, gdy każdy zna inne zasady Makao?

Przed rozdaniem przeczytajcie na głos przyjęty wariant i ustalcie funkcje kart specjalnych. Szczególnie często różnią się zasady dotyczące damy, króli, kumulowania kar i obowiązku zgłaszania „Makao”. W trakcie partii nie zmieniajcie ustaleń.

Czy do wszystkich tych gier wystarczy jedna talia?

Jedna talia 52 kart wystarczy do większości opisanych gier. Talię 24 kart przygotujesz, odkładając karty od dwójki do ósemki, a 36 kart – odkładając dwójki, trójki, czwórki i piątki. Kanasta wymaga dwóch talii z jokerami, a Remik w większym gronie może wymagać dwóch lub trzech talii.

Najbezpieczniejszy wybór to Wojna dla początkujących, Sześćdziesiąt sześć dla dwóch osób, Makao dla większej grupy i Tysiąc, gdy chcecie dłuższej, bardziej strategicznej rozgrywki. Niezależnie od gry ustalcie zasady przed pierwszym rozdaniem.