Kanasta dla 4 osób jest grą drużynową 2 na 2. Partnerzy siedzą naprzeciwko siebie, tworzą wspólne meldunki i razem zdobywają punkty. Celem jest dojście do 5000 punktów, między innymi dzięki budowaniu kanast, czyli układów z co najmniej siedmiu kart tej samej wartości.
Przygotowanie i cel gry
Do gry używa się dwóch pełnych talii wraz z jokerami, czyli łącznie 108 kart. Każdy gracz otrzymuje 11 kart. Pozostałe tworzą stos zakryty, a jedna odkryta karta rozpoczyna stos odkryty. Partnerzy łączą swoje meldunki, ale nie mogą dokładać kart do układów przeciwników.
Rozgrywka składa się z kolejnych rozdań. Drużyna zdobywa punkty za wyłożone karty, kanasty i premie, a traci je za karty pozostawione na rękach. Podstawowe cele są następujące:
- zdobycie co najmniej 5000 punktów w całej grze,
- tworzenie meldunków z kart tej samej wartości,
- zbudowanie przynajmniej jednej kanasty,
- pozbycie się kart z ręki po spełnieniu warunku dotyczącego kanasty.
Meldunek składa się z co najmniej trzech kart tej samej wartości, na przykład trzech króli. Nie tworzy się sekwensów z kolejnych kart w tym samym kolorze. Kanasta powstaje wtedy, gdy meldunek liczy co najmniej siedem kart.
Jak wygląda tura gracza?
Każda tura ma stałą kolejność. Gracz dobiera karty, może wyłożyć meldunki lub rozbudować układy swojej drużyny, a następnie odrzuca jedną kartę.
- Dobierz kartę ze stosu zakrytego albo, jeśli spełniasz warunki, zabierz cały stos odkryty.
- Wyłóż nowy meldunek lub dołóż karty do meldunków swojej drużyny.
- Odrzuć jedną kartę na stos odkryty, kończąc turę.
Ze stosu zakrytego dobiera się kartę zgodnie z przyjętą wersją zasad. Przy pobieraniu stosu odkrytego trzeba zabrać wszystkie znajdujące się na nim karty, nie tylko tę widoczną. Wierzchnia karta musi zostać natychmiast wykorzystana w meldunku albo dołożona do istniejącego układu. Dopiero pozostałe karty trafiają na rękę.
Jeżeli gra jest jeszcze zamknięta, czyli żadna drużyna nie ma wyłożonego meldunku, do pobrania stosu odkrytego potrzebujesz dwóch naturalnych kart tej samej wartości co jego wierzchnia karta. Tworzysz z nich razem nowy meldunek i od razu wykładasz go na stół.
Po otwarciu gry zasady są łagodniejsze. Stos można pobrać, mając jedną kartę naturalną tej samej wartości oraz jedną dziką kartę, czyli jokera albo dwójkę. Można go także zabrać wtedy, gdy wierzchnią kartę da się od razu dołożyć do meldunku własnej drużyny.
Nie wolno oglądać kart znajdujących się pod wierzchnią kartą stosu. Przed rozpoczęciem rozgrywki partnerzy powinni ustalić, czy dopuszczają konsultację przed zakończeniem rozdania. Jeżeli taka zasada obowiązuje, pytający musi zastosować się do odpowiedzi partnera.
Meldunki i otwieranie gry
Pierwsze wyłożenie drużyny nazywa się otwarciem. Suma wartości kart wyłożonych w tym ruchu musi osiągnąć wymagany próg. Można wyłożyć kilka meldunków naraz, a ich wartości sumują się.
| Suma punktów drużyny | Minimalna wartość otwarcia |
|---|---|
| Poniżej 0 | 15 punktów |
| Od 0 do 1495 | 50 punktów |
| Od 1500 do 2995 | 90 punktów |
| 3000 punktów lub więcej | 120 punktów |
Przykładowo drużyna mająca 1200 punktów musi podczas pierwszego wyłożenia uzyskać co najmniej 50 punktów. Po otwarciu partnerzy mogą tworzyć kolejne meldunki i dokładać karty do tych, które już leżą na stole.
W meldunku muszą znajdować się co najmniej dwie karty naturalne. Dzikich kart nie może być więcej niż kart naturalnych ani więcej niż trzy. Meldunek bez dzikich kart tworzy kanastę naturalną, nazywaną także czerwoną. Meldunek zawierający jokery lub dwójki tworzy kanastę mieszaną, określaną również jako czarna.
Trójki i dzikie karty
Jokery i dwójki mogą zastępować brakujące karty w meldunkach. Ich użycie zwiększa elastyczność gry, ale może obniżyć premię za kanastę. Trójki pełnią odrębne funkcje zależnie od koloru:
- Czerwone trójki są kartami bonusowymi. Po otrzymaniu należy odłożyć je odkryte obok meldunków i dobrać kartę zastępczą, jeśli trójka pochodziła ze stosu zakrytego.
- Czarne trójki blokują stos odkryty, gdy znajdą się na jego wierzchu. Nie można wtedy kupić stosu. Zwykle można je wyłożyć dopiero w ruchu kończącym rozdanie.
- Jokery i dwójki zastępują karty naturalne, lecz w meldunku nie może być ich więcej niż kart naturalnych.
Czerwona trójka pobrana ze stosu odkrytego również trafia na bok, ale nie powoduje dobrania karty zastępczej. Jeśli na wierzchu stosu leży dzika karta albo stos jest zablokowany czarną trójką, jego pobranie jest niedozwolone. Karta odrzucona w poprzek stosu sygnalizuje jego zamrożenie, dlatego do jego pobrania potrzebne są dodatkowe karty naturalne zgodne z wierzchnią kartą.
Punktacja i zakończenie rozdania
Po zakończeniu rozdania drużyna dodaje wartości kart wyłożonych w meldunkach i premie, a odejmuje wartości kart pozostałych na rękach. Podstawowa wartość kart wygląda następująco:
| Karta | Wartość w punktach |
|---|---|
| Joker | 50 |
| As i dwójka | 20 |
| Król, dama, walet, 10, 9 i 8 | 10 |
| 7, 6, 5, 4, 3 i czarna trójka | 5 |
Najważniejsze premie za układy i zakończenie rozdania to:
- 500 punktów za kanastę naturalną,
- 300 punktów za kanastę mieszaną,
- 100 punktów za każdą czerwoną trójkę, jeśli drużyna ma wyłożony meldunek,
- 100 punktów za zwykłe zakończenie rozdania,
- 200 punktów za wyłożenie wszystkich kart w jednym ruchu.
Rozdanie kończy się, gdy jeden z graczy pozbędzie się wszystkich kart, a jego drużyna ma co najmniej jedną kanastę. Karty pozostałe na rękach zapisuje się drużynie jako punkty ujemne. Gra trwa przez kolejne rozdania do chwili, gdy jedna z drużyn osiągnie co najmniej 5000 punktów. Wygrywa drużyna z wyższym wynikiem po zakończeniu rozdania.
W praktyce najwięcej uwagi wymaga pilnowanie wspólnych meldunków, progu otwarcia oraz warunków pobrania stosu odkrytego. Zanim odrzucisz kartę, sprawdź, czy nie ułatwisz przeciwnikom zbudowania kanasty.
