Eurobiznes to gra ekonomiczna dla 2–6 osób, w której kupujesz nieruchomości, inwestujesz w domy i hotele oraz pobierasz opłaty od innych graczy. Wygrywa osoba, która jako ostatnia pozostanie na planszy albo zgromadzi największy majątek po zakończeniu ustalonego czasu gry.
Przygotowanie do gry
Każdy gracz wybiera pionek i ustawia go na polu „Start”. Jedna osoba zostaje bankierem. Zarządza pieniędzmi banku, wydaje Akty własności i rozlicza transakcje. Jeżeli bankier również gra, musi trzymać własne pieniądze oddzielnie od kapitału banku.
Kapitał startowy każdego uczestnika wynosi 3000 dolarów. Bankier wypłaca tę kwotę w następujących nominałach:
| Nominał ($) | Liczba banknotów |
|---|---|
| 1000 | 1 |
| 500 | 2 |
| 100 | 6 |
| 50 | 4 |
| 20 | 5 |
| 10 | 8 |
| 5 | 4 |
Reszta pieniędzy, Akty własności, domy i hotele pozostają w banku. Rozgrywkę rozpoczyna gracz, który wyrzuci największą sumę oczek.
Jak wygląda ruch gracza?
Gracze poruszają pionkami zgodnie z kierunkiem wskazanym przez strzałkę. W swojej turze rzucasz dwiema kostkami, a następnie przesuwasz pionek o sumę wyrzuconych oczek. Kolejność czynności wygląda tak:
- Rzuć dwiema kostkami.
- Przesuń pionek o liczbę pól odpowiadającą sumie oczek.
- Wykonaj działanie przypisane do pola.
- Jeżeli wyrzuciłeś dublet, rzuć ponownie, chyba że drugi dublet skieruje cię do więzienia.
Dublet oznacza taką samą liczbę oczek na obu kostkach, na przykład 5 i 5. Po pierwszym dublecie gracz wykonuje dodatkowy rzut. Jeżeli podczas tego dodatkowego rzutu ponownie wypadnie dublet, pionek trafia do pola „Więzienie”. Gracz opuszcza wtedy dwie kolejki rzutów. W tym czasie nie może kupować ani sprzedawać nieruchomości oraz pobierać opłat za postój.
Samo zatrzymanie się na polu „Więzienie” albo przejście przez nie oznacza tylko odwiedziny i nie powoduje żadnych ograniczeń. Za przejście przez pole „Start” lub zatrzymanie się na nim bank wypłaca graczowi 400 dolarów. Wyjątek stanowi ruch wynikający z nakazu pójścia do więzienia.
Na polu „Szansa” należy dobrać kartę w odpowiednim kolorze, wykonać zapisane na niej polecenie, a następnie odłożyć kartę na spód właściwego stosu. „Darmowy parking” nie powoduje żadnej wypłaty ani kary. Za postój na „Parkingu strzeżonym” gracz płaci bankowi 400 dolarów, a za „Podatek od wzbogacenia” – 200 dolarów.
Nieruchomości, licytacja i inwestowanie
Nieruchomość możesz kupić wyłącznie wtedy, gdy pionek zatrzyma się na niezajętym polu. Po zakupie otrzymujesz Akt własności, na którym znajdują się cena, opłaty za postój, koszty budowy i inne informacje dotyczące danego majątku.
Jeżeli gracz nie chce kupić nieruchomości, nie pozostaje ona automatycznie własnością banku. Bankier przeprowadza licytację, w której mogą uczestniczyć wszyscy gracze. Cena wywoławcza wynosi 50% wartości podanej na Akcie własności. Nieruchomość otrzymuje osoba, która zaoferuje najwyższą kwotę.
Gdy pionek stanie na polu należącym do innego gracza, właściciel może zażądać opłaty podanej na Akcie własności. Jeśli tego nie zrobi, płatność nie jest obowiązkowa. Jeżeli posiada wszystkie niezabudowane miasta danego państwa, opłata za postój jest podwójna.
Jak budować domy i hotele?
Domy można stawiać dopiero po zakupieniu wszystkich miast należących do jednego państwa. Budynki kupuje się od banku bezpośrednio przed własnym rzutem. Budowa musi przebiegać równomiernie, dlatego nie wolno postawić kilku domów w jednym mieście, pomijając pozostałe miasta z tego samego państwa.
Procedura budowy wygląda następująco:
- Zdobądź wszystkie miasta należące do jednego państwa.
- Postaw po jednym domu w każdym mieście tego państwa.
- Dokładaj kolejne domy równomiernie, aż każde miasto będzie miało po dwa, trzy, a następnie cztery domy.
- Po osiągnięciu czterech domów w każdym mieście możesz kupić hotel.
- Oddaj do banku cztery domy z miasta, w którym stawiasz hotel, i zapłać kwotę wskazaną na Akcie własności.
W jednym mieście może znajdować się tylko jeden hotel. W pojedynczej rundzie gracz może kupić najwyżej trzy domy lub trzy hotele, zgodnie z zasadami przewidzianymi dla danego rodzaju zabudowy. Jeżeli bankowi zabraknie budynków, inwestycję trzeba odłożyć do czasu, aż odpowiedni element wróci do puli.
Miasta można sprzedawać innym graczom za uzgodnioną cenę tylko wtedy, gdy nie stoją na nich domy ani hotele. Zabudowane tereny trzeba najpierw pozbawić budynków, sprzedając je bankowi za połowę ceny. Innym sposobem zdobycia pieniędzy jest hipoteka. Przed zastawieniem nieruchomości należy sprzedać znajdujące się na niej budynki, a przy spłacie pożyczki zapłacić także 10% odsetek.
Niewypłacalność i zakończenie gry
Gracz, któremu brakuje gotówki, może najpierw sprzedać budynki i zastawić nieruchomości. Jeżeli nadal nie jest w stanie uregulować należności, sposób rozliczenia zależy od tego, komu jest winien pieniądze:
- Dług wobec innego gracza – można połączyć płatność gotówką z przekazaniem nieruchomości, jeśli obie strony uzgodnią ich wartość.
- Bankructwo wobec gracza – cała pozostała własność przechodzi na wierzyciela, a bank odkupuje od dłużnika domy i hotele za połowę ceny, przekazując uzyskaną kwotę wierzycielowi.
- Dług wobec banku – bank przejmuje majątek gracza po sprzedaży budynków i wykorzystaniu możliwych hipotek.
- Licytacja majątku przejętego przez bank – tereny budowlane trafiają do licytacji, natomiast domy i hotele nie są w niej uwzględniane.
Gra kończy się, gdy na planszy pozostanie tylko jeden gracz albo upłynie czas ustalony przed rozpoczęciem rozgrywki. W drugim wariancie każdy uczestnik oblicza wartość gotówki, niezastawionych nieruchomości, linii kolejowych, wodociągów, elektrowni, połowy wartości nieruchomości zastawionych oraz posiadanych domów i hoteli. Zwycięża osoba o największym majątku.
Zasady dodatkowe, o których trzeba pamiętać
Wszystkie opłaty, kary i transakcje rozlicza się natychmiast.
W Eurobiznes nie wolno pożyczać innym graczom pieniędzy, nieruchomości ani budynków. Nie można też przypominać właścicielowi o konieczności pobrania opłaty za postój. Jeżeli nie upomni się o nią w odpowiednim momencie, gracz stojący na jego polu nie musi płacić.
Najważniejsze spory podczas rozgrywki rozstrzyga się więc według trzech zasad: nieruchomość kupuje się po zatrzymaniu pionka na jej polu, niekupiony teren trafia na licytację, a budynki stawia się równomiernie dopiero po zebraniu całego państwa.
