W tysiąca dla dwóch osób każdy gracz otrzymuje po 10 kart, a na środku stołu powstają dwa osobne musiki po 2 karty. Zwycięzca licytacji wybiera jeden z nich, dobiera karty i odkłada w jego miejsce dwie własne, zakryte karty. To najważniejsza różnica względem częściej opisywanego wariantu trzyosobowego.
Przygotowanie i talia
Do gry używa się 24 kart, od dziewiątki do asa. W wariancie dwuosobowym po rozdaniu każdy ma 10 kart, a pozostałe 4 karty tworzą dwa oddzielne musiki. Każdy musik składa się z dwóch kart i pozostaje zakryty do momentu wyboru przez grającego.
Przed rozdaniem należy ustalić kolejność rozdającego. W kolejnych rozdaniach funkcję tę przejmuje następny gracz. Przygotowanie wygląda następująco:
- Talia – 24 karty od dziewiątki do asa.
- Rozdanie – po 10 kart dla każdego gracza.
- Dwa musiki – po 2 karty odkładane zakryte na środku stołu.
- Wybór kart do musików – rozdający ustala, które karty trafią do poszczególnych stosów, zgodnie z przyjętymi zasadami domowymi.
Starszeństwo kart w lewie, od najsłabszej do najsilniejszej, jest następujące: dziewiątka, walet, dama, król, dziesiątka, as.
Licytacja i meldunki
Licytację rozpoczyna gracz siedzący po lewej stronie rozdającego, deklarując automatycznie 100 punktów. Drugi gracz może podbić stawkę o kolejne 10 punktów albo spasować. Po spasowaniu nie wraca już do licytacji. Zwycięzca zostaje grającym.
Stawkę powyżej 120 punktów można zadeklarować tylko wtedy, gdy ma się na ręce przynajmniej jeden meldunek. Nie można licytować więcej niż 120 punktów powiększone o łączną wartość posiadanych meldunków. Po wygraniu licytacji grający, już po dobraniu wybranego musika, deklaruje ostateczną liczbę punktów. Nie może ona być niższa od wcześniejszej licytacji.
Meldunek to para króla i damy w tym samym kolorze. Zagranie jednej z tych kart podczas rozpoczynania lewy pozwala zgłosić meldunek. Jego kolor staje się wtedy atutem, czyli karty tego koloru biją karty pozostałych kolorów.
| Kolor meldunku | Wartość |
|---|---|
| Kier | 100 punktów |
| Karo | 80 punktów |
| Trefl | 60 punktów |
| Pik | 40 punktów |
Meldunek wpływa więc jednocześnie na punktację i przebieg rozgrywki. Daje punkty, a jego kolor może pomóc w zdobywaniu kolejnych lew.
Przebieg rozgrywki
Po zakończeniu licytacji grający wybiera jeden z dwóch zakrytych musików. Odkrywa go, bierze znajdujące się w nim karty do ręki, a następnie odkłada w jego miejsce dwie wybrane przez siebie karty zakryte. Drugi musik nie jest odkrywany i pozostaje poza właściwą rozgrywką.
- Grający wybiera jeden z dwóch musików i odkrywa jego karty.
- Dobiera obie karty do swojej ręki.
- Wybiera dwie własne karty i odkłada je zakryte w miejsce wybranego musika.
- Deklaruje ostateczną liczbę punktów, którą zamierza zdobyć.
- Wykłada pierwszą kartę i rozpoczyna pierwszą lewę.
- Drugi gracz dokłada jedną kartę, przestrzegając obowiązujących reguł dokładania.
- Zwycięzca lewy zabiera obie karty i rozpoczyna następną.
Obowiązuje dokładanie do koloru pierwszej zagranej karty. Jeżeli masz kartę w tym kolorze, musisz jej użyć. Gdy możesz przebić dotychczas najwyższą kartę w tym kolorze, również powinieneś to zrobić. Obowiązek dokładania do koloru ma pierwszeństwo przed obowiązkiem przebijania. Jeśli nie masz karty w wymaganym kolorze, możesz zagrać kartę innego koloru, w tym atu.
Lewę wygrywa najwyższa karta w kolorze wyjścia, chyba że została zagrana karta atutowa. Po zgłoszeniu meldunku wszystkie karty w jego kolorze stają się atutami. Nowy meldunek może zmienić kolor atutowy.
Punktacja i zasady specjalne
Po zakończeniu rozdania każdy gracz podlicza punkty za karty zdobyte w lewach oraz za zgłoszone meldunki. Karty znajdujące się w musikach, a więc także drugi nieodkryty musik w tym wariancie, przypadają zwycięzcy ostatniej lewy.
| Karta | Wartość (pkt) |
|---|---|
| As | 11 |
| Dziesiątka | 10 |
| Król | 4 |
| Dama | 3 |
| Walet | 2 |
| Dziewiątka | 0 |
Łączna wartość wszystkich kart w talii wynosi 120 punktów. Jeżeli grający zdobędzie co najmniej tyle punktów, ile zadeklarował, dopisuje do swojego wyniku zadeklarowaną wartość. Jeśli nie wypełni deklaracji, ta sama liczba jest odpisywana od jego wyniku. Punkty drugiego gracza, powiększone o meldunki, zaokrągla się do pełnych dziesiątek zgodnie z ustalonym wariantem zasad.
Gra kończy się, gdy jeden z graczy osiągnie co najmniej 1000 punktów. W przypadku przekroczenia ustalonego progu końcowego rozdania mogą obowiązywać dodatkowe ograniczenia.
W wielu wariantach próg ten wynosi 800 albo 900 punktów. Po jego osiągnięciu kolejne punkty można zdobywać wyłącznie jako grający, czyli po wygraniu licytacji. Jeżeli po nieudanym rozdaniu wynik spadnie poniżej ustalonego progu, ograniczenie zwykle przestaje obowiązywać. Przed rozpoczęciem gry trzeba uzgodnić, czy używacie progu 800, czy 900 punktów.
Grający może też zgłosić bombę, czyli wycofać się bez rozgrywania lew, gdy nie jest w stanie zrealizować deklaracji. Pierwsza bomba jest zazwyczaj bezkarna dla grającego. Przy kolejnych bombach przeciwnik otrzymuje dodatkowe punkty zgodnie z przyjętą odmianą zasad.
W praktyce największe znaczenie w wersji dwuosobowej ma wybór musików. Po licytacji nie tylko przejmujesz dodatkowe karty, lecz także decydujesz, które dwie karty odłożysz poza rękę. Dlatego przed deklaracją końcowej stawki trzeba ponownie ocenić meldunki, potencjalne lewy i możliwość zdobycia punktów z wybranego musika.
